Guido Rijnja | Podcast #6

Over politici en dilemma’s en over de energietransitie

In deze zesde podcast praat ik met Guido Rijnja, communicatieadviseur bij de Rijksvoorlichtingsdienst. Hij adviseert alweer heel wat jaren de ministers van Nederland en heeft zijn sporen verdiend bij gemeenten.

We praten over wat politici kunnen doen om invloed uit te oefenen op processen, met name die van de energietransitie.

Over kaderstelling: “Het gaat over afspraken maken in het algemeen belang, en dat doe je niet van achter een bureau.”

En over dilemma’s helder over het voetlicht brengen, in plaats van meteen met een oplossing komen. “Politici moeten helpen om de consequenties van ieders handelen in beeld te brengen. Dat helpt.” 

Guido: “Ik ben een communicatieman, dus als een kluif zich aandient, denk ik vooral: hoe kunnen we het nu ergens over eens worden en wat hebben we ervoor nodig om die goede afspraken te kunnen maken?”

Vormkracht!

Ik sla het maar plat: hoe goed we het hier in Nederland ook hebben, als we niet in staat zijn het publieke gesprek over goed samenleven beter te voeren en betere besluiten te nemen, dan kalft de legitimiteit van het gezag van de overheid af, en de enigen die het leiderschap dan zullen én kunnen claimen, zijn populisten en verlichte despoten. Zo. Daar helpt geen participatieproces aan.

De RES’en: tochtgat in het het huis van Thorbecke

Dertig regio’s in Nederland maken in een moordend tempo ‘strategische keuzes’ voor de klimaatdoelen in 2030: de Regionale EnergieStrategieën (RES). De keuzes voor energiebesparing en energieopwekking monden uit in dertig “aanbiedingen” aan het Rijk met gevolgen voor iedereen. Maar wie maakt die keuzes grosso modo? Dat doen wethouders, ambtenaren en netbeheerders. Aan de legitimiteit daarvan twijfelen wij. Aan de noodzaak niet. Democratisch reparatiewerk, dan maar, en een duidelijke oproep aan gemeentebesturen: dicht het democratische tochtgat.

Het goede gesprek over geld op scholen

Vorig jaar hebben we de resultaten van het onderzoek ‘Geldstromen door de school‘ gepubliceerd, beginnend met een groot artikel in de Volkskrant. Een onderzoek naar alle geldstromen in het primair onderwijs, bekeken vanuit een heel gewone basisschool in Leiden, die van mijn kinderen.

Inmiddels heb ik er een jaar op zitten van vertellen, lotgenotencontact, nog eens een interview hier en daar, een geweldige avond in Pakhuis de Zwijger, wat meedenken met ambtenaren en andere betrokkenen zoals Kamerleden, en natuurlijk ook eigen denkwerk. Dit stuk is daar de tussenstand van.

De ‘usual suspects’

Waar komt het negatieve beeld vandaan, en hoe komen we ervoorbij?

“Daar heb je André ook weer.” Natuurlijk kan het gesprek tussen gemeenschap en gemeente wat diversiteit gebruiken. Maar het gebrek aan diversiteit ligt niet aan bewoners die al actief zijn. De mensen die zich jaar in jaar uit inzetten voor de buurt.  En die élke keer wanneer de gemeente iets organiseert, weer komen. Die mensen de ‘usual suspects’ noemen? Daar houden we vanaf vandaag mee op.