Digitale democratie – sinds 1998

Het is vandaag 22 dagen geleden dat de scholen dicht dingen en iedereen zo veel mogelijk thuisbleef. 22 dagen geleden werden we vooral een online gemeenschap. En nu doen gemeenten alsof online politiek, online participatie en digitale democratie deze maand uitgevonden zijn…. Een bericht uit de mottenballen.

Vormkracht!

Ik sla het maar plat: hoe goed we het hier in Nederland ook hebben, als we niet in staat zijn het publieke gesprek over goed samenleven beter te voeren en betere besluiten te nemen, dan kalft de legitimiteit van het gezag van de overheid af, en de enigen die het leiderschap dan zullen én kunnen claimen, zijn populisten en verlichte despoten. Zo. Daar helpt geen participatieproces aan.

De RES’en: tochtgat in het het huis van Thorbecke

Dertig regio’s in Nederland maken in een moordend tempo ‘strategische keuzes’ voor de klimaatdoelen in 2030: de Regionale EnergieStrategieën (RES). De keuzes voor energiebesparing en energieopwekking monden uit in dertig “aanbiedingen” aan het Rijk met gevolgen voor iedereen. Maar wie maakt die keuzes grosso modo? Dat doen wethouders, ambtenaren en netbeheerders. Aan de legitimiteit daarvan twijfelen wij. Aan de noodzaak niet. Democratisch reparatiewerk, dan maar, en een duidelijke oproep aan gemeentebesturen: dicht het democratische tochtgat.

Het goede gesprek over geld op scholen

Vorig jaar hebben we de resultaten van het onderzoek ‘Geldstromen door de school‘ gepubliceerd, beginnend met een groot artikel in de Volkskrant. Een onderzoek naar alle geldstromen in het primair onderwijs, bekeken vanuit een heel gewone basisschool in Leiden, die van mijn kinderen.

Inmiddels heb ik er een jaar op zitten van vertellen, lotgenotencontact, nog eens een interview hier en daar, een geweldige avond in Pakhuis de Zwijger, wat meedenken met ambtenaren en andere betrokkenen zoals Kamerleden, en natuurlijk ook eigen denkwerk. Dit stuk is daar de tussenstand van.

Pleidooi voor grilligheid

Een verhaal over een 'visie op zelfsturing' en wat je dan niet moet vergeten

In de binnenkort te vormen gemeente Beekdaelen in Limburg willen ze serieus werk maken van het herverdelen van zeggenschap tussen de gemeente en de gemeenschap. Onlangs mocht ik daar een verhaal houden voor bestuurders, inwoners, politici en ambtenaren. De expertsessie, zoals hij heette, was bedoeld als inbreng voor een ‘visie op zelfsturing’. Naast mijzelf spraken nog Paul Frissen, Martijn van der Steen, Ben van Essen, Marcia Adams en Frederik van Dalfsen. Nogal een line-up… Mijn verhaal heette Pleidooi voor grilligheid en hieronder vind je de tekst ervan.